Streszczenia odbytych szkoleń

Streszczenia szkoleń 2010r.

26 marca 2010 r.

odbyło się szkolenie pod tytułem: "Przewlekła obturacyjna choroba płuc. Standardy wykonywania badań spirometrycznych" prowadzone przez lek. med. Grzegorza Szymańskiego – specjalistę pulmonologa.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) jest stanem chorobowym, któremu można zapobiegać i który można leczyć, charakteryzującym się niecałkowicie odwracalnym ograniczeniem przepływu  powietrza przed drogi oddechowe.
Ograniczenie przepływu powietrza przez drogi oddechowe ma charakter progresywny i jest związane z nieprawidłową odpowiedzią zapalną płuc na szkodliwe pyły lub gazy, której najważniejszą przyczyną jest dym tytoniowy.

Istotne następstwa układowe POCHP:

• Spadek wagi ciała
• Dysfunkcja mięśni
• Osteoporoza
• Choroby metaboliczne
• Zaburzenia endokrynologiczne
• Choroby układu sercowo-naczyniowego

Epidemiologia:

• Około 2 milionów chorych (10% dorosłej populacji)

• (tylko 400 000 ma rozpoznaną chorobę)

• Druga, po nadciśnieniu tętniczym, najczęstsza choroba przewlekła

• Czwarta przyczyna zgonu, 17 000 zgonów/r

Etiologia POCHP:

• palenie tytoniu (80-90% chorych)
• praca w zapyleniu i zadymieniu
• infekcje układu oddechowego i palenie biernewe wczesnym dzieciństwie (do 3 roku życia)
• nawracające infekcje oskrzelowo-płucne
• defekt genetyczny (brak a1 AT)

Istotne dane z wywiadu:

• Palenie papierosów
• Kaszel najczęściej ranny, suchy lub ze skąpym odpluwaniem
• Duszność wysiłkowa
• Praca w zapyleniu, zadymieniu
• Palenie bierne i infekcje w dzieciństwie
• POChP w rodzinie,

Wśród przyczyn zwężenia dróg oddechowych w przebiegu POChP można wyróżnić komponenty:
Nieodwracalne
Zwężenia oskrzeli  spowodowane:

• włóknieniem i zmianą geometrii oskrzeli (remodeling)
• utratą sprężystości

Częściowo odwracalne zwężenie oskrzeli spowodowane jest:

• skurczem mięśni gładkich  w oskrzelachobwodowych i centralnych
• naciekami komórek zapalnych w ścianie
• nadmiernym wydzielaniem i zaleganiem śluzu  w świetle oskrzeli
• dynamicznym rozdęciem płuc podczas wysiłku

Rozpoznawanie POCHP:

Wywiad:
Przewlekły kaszel, odkrztuszanie plwociny, duszność, narażenie na czynniki ryzyka.

Badania czynnościowe:    
Natężona pojemność życiowa (FVC), natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa (FEV1), stosunek FEV1/FVC.

Klasyfikacja ciężkości:

O: zagrożenie - prawidłowy wynik spirometrii, przewlekłe objawy (kaszel, odkrztuszanie plwociny)

I: lekka POChP - FEV1/FVC < 70 FEV13 80%przewlekłe objawy (kaszel, odkrztuszanie   plwociny) mogą być obecne lub nie

II: umiarkowana POChP - FEV1/FVC < 70% FEV1 < 30% wartości należnej lub FEV1 < 50% wartości należnej oraz niewydolność oddechowa lub kliniczne objawy prawokomorowej niewydolności serca.

III: ciężka POChP- FEV1/FVC < 70%FEV1 < 30% wartości należnej lub FEV1 < 50% wartości należnej oraz niewydolność oddechowa lub kliniczne objawy prawokomorowej niewydolności serca.

Leczenie POCHP:
Leki przeciwzapalne:

• glikokortykosteroidy wziewne
• wziewne długodziałające leki rozszerzające oskrzela
• preparaty teofiliny długodziałające
• sterydy doustne

Leki rozszerzające oskrzela:

• b2 mimetyki
• leki antycholinergiczne
• szybkodziałające preparaty teofiliny

DODATKOWO: rehabilitacja, leczenie tlenem, szczepienia    

Zaostrzenie POCHP:    
Jest to epizod w naturalnym przebiegu choroby charakteryzujący się nasileniem duszności, kaszlu i/lub odkrztuszania plwociny większym niż zwykle.
III stopnie ciężkości:

• I stopień - leczenie ambulatoryjne
• II stopień - leczenie szpitalne
• III stopień – niewydolność oddechowa na  oddziale intensywnej terapii.

Przyczyny zaostrzeń:
Pierwotne:

• zakażenie tchawicy i oskrzeli
• zanieczyszczenie powietrza

Wtórne:

• zapalenie płuc
• zatorowość płucna
• odma opłucnej
• złamanie żeber i (lub) uraz klatki piersiowej

Leczenie zaostrzeń::

1. B2-mimetyk
2. Sterydy
3. Tlenoterapia
4. Theofilina
5. Parasympatykolityk
6. Antybiotyk
7. Leki p/zakrzepowe
8. Wentylacja mechaniczna

W dalszej części szkolenia omówiono standardy wykonywania badań spirometrycznych oraz przedstawiono ciekawe przypadki kliniczne.

26 lutego 2010r.

odbyło się szkolenie pod tytułem: "Zakres badania foniatrycznego. Ocena narządu głosu w trakcie badań profilaktycznych. Zakres, metodologia badania, badania aparaturowe. Interpretacja wyników badań" prowadzone przez lek. med. Beatę Skrońską – Jachowicz  - specjalistę laryngologii i foniatrii

Podczas szkolenia omówiono szczegółowo podstawy badania laryngologicznego oraz foniatrycznego. Szczególną uwagę zwrócono na sposoby i zakres analizy  głosu.
Poruszono tematykę chorób zawodowych narządu głosu .

Konsultacja foniatryczna obejmuje:

Wywiad:

• rodzaj wykonywanej pracy- warunki pracy
• lata pracy
• sposób posługiwania się głosem
• urlop dla poratowania zdrowia
• zniżki godzin
• sanatoria
• fizykoterapia
• leki
• palenie tytoniu

Wywiad w kierumku:

• chorób tarczycy
• chorób nerek
• dolegliwości reumatycznych
• chorób przewodu pokarmowego
• choroby nowotworowej
• terapii hormonalnej
• przebytych operacji
• częstej antybiotykoterapii
• zaburzeń emocjonalnych

Ocenę otolaryngologiczną:

• otoskopia
• słuch
• nos
• gardło
• krtań

Ocenę fonoaudiologiczną:

• głos
• czas fonacji
• nastawienie głosowe
• tor oddechowy
• dysharmonia fonacyjno – oddechowa
• natężenie głosu
• średnie natężenie głosu
• zakres głosu

Analizy głosu dokonujemy:

• Na czystej samogłosce
• Zdaniu prostym
• Zdaniu złożonym

Nowa definicję chorób zawodowych głosu znajduje się w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dn. 30 czerwca 2009, Dziennik Ustaw nr 105,poz. 869)

W punkcie 15 wykazu chorób zawodowych określono je jako przewlekłe choroby narządu głosu spowodowane nadmiernym wysiłkiem głosowym, trwającym co najmniej 15 lat. W wykazie ujęto  następujące jednostki chorobowe:

Choroby zawodowe narządu głosu:

15.1   Guzki głosowe twarde
15.2   Wtórne zmiany przerostowe fałdów głosowych
15.3   Niedowład mięśni wewnętrznych krtani z wrzecionowatą niedomykalnością fonacyjną głośni i trwałą dysfonią

Dla właściwej higieny narządu głosu należy:

• unikać mówienia czy śpiewania na zimnym powietrzu, mówienia podniesionym głosem,   częstej rozmowy przez telefon,  przebywania w pomieszczeniach, w których jest hałas, przeciągów, picia zimnych napojów, mocnej kawy i herbaty, spożywania w dużej ilości napojów gazowanych i alkoholowych, spożywania ostrych przypraw;
• oszczędzać głos w czasie choroby szczególnie podczas przeziębienia i infekcji  górnych dróg oddechowych;
• pić 6 – 8 szklanek napojów niegazowanych dziennie;
• przy problemach z głosem ponad dwa tygodnie skonsultować się z laryngologiem.
• Unikać przeciągów.
• dbać o prawidłowe oddychanie, artykulację i technikę emisji;
• pamiętać o swobodnym rozpoczęciu mówienia bez zbędnych napięć w okolicy gardła i czyi;
• mówić zachowując naturalną wysokość głosu;
• pamiętać o przerwach na oddech
• zachować spokój i opanowanie podczas wystąpień publicznych;
• podczas rozmowy zwracać twarz w stronę rozmówcy;
• mówić zachowując swobodnie wyprostowaną postawę i uniesioną głowę;
• popijać wodę podczas mówienia.

8 stycznia 2010r.

odbyło się szkolenie pod tytułem: ,,Omówienie nowego druku sprawozdania z działalności zakładu opieki zdrowotnej realizującego świadczenia z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami. Omówienie najczęściej popełnianych błędów przy sporządzaniu sprawozdań. Przedstawienie planów szkoleń na 2010r.” prowadzone przez  lek. med. Annę Mikołajczyk - specjalistę medycyny pracy - Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Kielcach, Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Medycyny Pracy oraz przez mgr Bogusławę Gos – mł. asystenta ds. metodyczno – organizacyjnych i statystycznych w Dziale Organizacji, Nadzoru i Szkolenia WOMP.

Podczas szkolenia omówiono nowo wprowadzony druk sprawozdania rocznego – MZ-35B, przeznaczony dla ZOZ -ów i NZOZ -ów oraz jednostek organizacyjnych ZOZ –ów i NZOZ –ów wydzielonych w celu sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami.
Zwrócono również uwagę na najczęściej popełniane błędy przy sporządzaniu sprawozdań MZ-35A. Przedstawiono nowy formularz sprawozdania rocznego dotyczący ilości umów zawartych z zakładami pracy przez pjsmp. Uczestników szkolenia zapoznano z planami szkoleń organizowanych przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w 2010r.

.

Streszczenia szkoleń 2009r.

4 grudnia 2009r.

odbyło się szkolenie pod tytułem: ,,Astma zawodowa” prowadzone przez prof. dr hab. med. Cezarego Pałczyńskiego z Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi.
Astma zawodowa to schorzenie charakteryzujące się:
- różnego stopnia zwężeniem dolnych dróg oddechowych ustępującym spontanicznie lub pod wpływem leczenia, lecz nie w pełni u wszystkich chorych,
- zapaleniem dróg oddechowych,
- nadreaktywnością oskrzelową.

Wyróżniamy typy astmy oskrzelowej:
1. Alergiczna – występująca po okresie utajenia (latencji) obejmująca:
-  astmę wywołana przez czynniki o dużej i małej masie cząsteczkowej oraz    udowodnionym tle immunologicznym (zależnym od IgE)
-  astmę wywołana przez swoiste czynniki zawodowe bez zidentyfikowanego mechanizmu zależnego lub niezależnego od IgE

2. Niealergiczna – bez okresu latencji obejmująca astmę wywołaną przez czynniki
o działaniu drażniącym występujące w wysokich stężeniach (RADS, astma wywołana przez czynniki drażniące)

Szkolenie omówiło diagnostyką, symptomatologię oraz leczenie przypadków astmy zawodowej spowodowanej narażeniem na : nikiel, chrom, kobalt, mangan wanad, cynk, platynę, aluminium.
Poruszyło także tematykę innych zespołów spowodowanych narażeniem na różne stężenia czynników szkodliwych jak: zespołu reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych – RADS ( przewlekły zespół obturacyjny oskrzeli wywołany krótkotrwałą, jednorazową ekspozycją na działanie czynników drażniących w wysokim stężeniu, rozwijający się po kilku minutach lub godzinach po narażeniu), zespołu LICEDS (zespół dysfunkcji dróg oddechowych spowodowany przewlekłą ekspozycją na czynniki drażniące w niskich stężeniach) oraz zespołu RUDS (zespół reaktywnej dysfunkcji górnych dróg oddechowych).
Szkolenie zwróciło szczególną uwagę na duże ryzyko wystąpienia astmy zawodowej u pracowników przemysłu spawalniczego.


12 października 2009r.

odbyło się szkolenie pod tytułem:
,,Nowe przepisy dotyczące chorób zawodowych” prowadzone przez dr n. med. Ewę Wągrowską-Koski – Konsultanta Krajowego w dziedzinie Medycyny Pracy.
,,Narząd wzroku a szkodliwe i uciążliwe czynniki w środowisku pracy” prowadzone przez lek. med. Alicję Pas – Wyroślak – specjalistę chorób oczu  z Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi.

Ad. 1
Przyczyną zmiany przepisów w zakresie chorób zawodowych był wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 czerwca 2008r. Trybunał orzekł, iż art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.) oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Dnia 3 lipca 2009r. weszły w życie nowe przepisy.

Istotne zmiany:

Przeniesienie definicji choroby zawodowej, (w niezmienionym brzmieniu) do Kodeksu pracy,
Zmiana zasad zgłaszania podejrzenia choroby zawodowej przez lekarza,
Zmiana podmiotów orzekających o chorobach zakaźnych i inwazyjnych,
Określenie zasad oceny narażenia zawodowego na czynniki rakotwórcze,
Zasady realizacji postępowań rozpoczętych i nie zakończonych,
Nowy wykaz chorób zawodowych.

Nowe przepisy to:
- Ustawa z dnia 22 maja 2009r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99 poz. 825),
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105 poz. 869)

Ad. 2
Szkolenie poruszyło tematykę szkodliwości oraz uciążliwości wpływających niekorzystnie na funkcjonowanie narządu wzroku. Omówiono wpływ szkodliwych czynników chemicznych, fizycznych, biologicznych oraz psychospołecznych oddziałujących bezpośrednio na oko ludzkie.


26 czerwca 2009r.

odbyło się szkolenie pod tytułem:,, Prowadzenie i udostępnianie dokumentacji medycznej w podstawowych jednostkach służby medycyny pracy” prowadzone przez lek. med. Annę Mikołajczyk - specjalistę medycyny pracy - Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Kielcach, Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Medycyny Pracy.

Podczas szkolenia omówiono najistotniejsze zagadnienia związane z dokumentacją służby medycyny pracy.
Przedstawiono przepisy prawne dotyczące powyższej dokumentacji, rodzaje dokumentacji indywidualnej oraz zbiorczej funkcjonujące w służbie medycyny pracy, zagadnienia przechowywania oraz archiwizowania dokumentów (w szczególności zadania osób odpowiedzialnych za dokumentację oraz tryb przekazywania jej do innych jednostek lub archiwum Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy), zasady udostępniania dokumentacji uprawnionym instytucjom.

W podsumowaniu zwrócono uwagę na najczęstsze błędy popełniane przy sporządzaniu, przechowywaniu oraz przekazywaniu i archiwizowaniu dokumentacji służby medycyny pracy, opierając się na wnioskach z kontroli jednostek smp z terenu województwa świętokrzyskiego  przeprowadzanych przez Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Kielcach.



W dniu 29 maja 2009r.

odbyło się szkolenie pod tytułem: ,,Postępy w rozpoznawaniu i leczeniu cukrzycy.” prowadzone przez Panią lek. med. Grażynę Majcher – Witczak, Konsultanta Wojewódzkiego w dziedzinie Diabetologii.
Definicja cukrzycy według WHO:
Cukrzyca to zespół chorób metabolicznych charakteryzujących się występowaniem hiperglikemii. Hiperglikemia jest wynikiem zaburzeń w wydzielaniu insuliny, działaniu insuliny lub też współistnieniem obu tych zaburzeń (każde z nich o różnym stopniu nasilenia). Hiperglikemia prowadzi do rozwoju zaburzeń czynności oraz niewydolności wielu narządów.
Szkolenie zwróciło uwagę na wzrastającą liczbę zachorowań na całym świecie, na brak świadomości choroby u wielu pacjentów oraz częste występowanie późnych powikłań, które w znaczący sposób prowadzą do pogorszenia jakości życia oraz skrócenia czasu przeżycia chorych.
Omówiono kryteria rozpoznania cukrzycy, jej rodzaje, standardy postępowania w leczeniu poszczególnych postaci choroby.
Myśląc o profilaktyce cukrzycy, osoby bez objawów hiperglikemii powinny wykonywać badanie poziomu glukozy raz na trzy lata po 45 roku życia a osoby z grup ryzyka raz w roku.

Nazewnictwo stanów hiperglikemicznych:
Prawidłowa glikemia na czczo :- 60 - 99 mg/dl (3,4 – 5,5 mmol/l)
Nieprawidłowa glikemia na czczo: - 100 – 125 mg/dl (5,6 – 6,9 mmol/l)
Nieprawidłowa tolerancja glukozy: - w 2 godzinie testu tolerancji glukozy glikemia – 140 – 199 mg/dl (7,8 – 11    mmol/l)
Stan przedcukrzycowy – nieprawidłowa glikemia na czczo lub nieprawidłowa tolerancja glukozy
Cukrzyca:
- objawy hiperglikemii i glikemia przygodna > lub = 200 mg/dl (11,1 mmol/l) lub
- 2- krotna glikemia na czczo > lub = 126mg/dl (7,0 mmol/l) lub
- glikemia w 2 godzinie po obciążeniu glukozą według zaleceń WHO > lub = 200        mg/dl (11,1 mmol/l)


W dniu 21. 04.2009 r.

odbyło się szkolenie zatytułowane "Współczesny wynik badania laboratoryjnego - wiarygodność, nowe możliwości i problemy interpretacyjne." Tematyka wykładu poruszała istotne zagadnienia z punktu widzenia współdziałania lekarza oraz laboratorium w procesie powstawania i interpretacji wyników badań laboratoryjnych.
W trakcie wykładu poruszono następujące tematy:

I. Zapewnienie wiarygodności wyników badań analitycznych na etapie przedlaboratoryjnym (przygotowanie pacjenta do badania) oraz na etapie postlaboratoryjnym (interpretacja wyniku).
Wpływ zmienności biologicznej na wyniki badań laboratoryjnych
czynniki niezależne - wiek, rasa, płeć, ciąża
czynniki zależne od pacjenta - dieta, głodzenie, aktywność fizyczna, używki (kawa, papieros, alkohol) i narkotyki, - wpływ leków
optymalny czas pobierania materiału - wpływ rytmu okołodobowego oraz związanego z porami roku

Przygotowanie pacjenta do badania laboratoryjnego
wymogi dotyczące przygotowania pacjenta w celu pobrania krwi do badań
wymagania dotyczące warunków przygotowania i pobrania próbki moczu do badania ogólnego moczu

Podsumowanie
eliminacja wpływu zmiennych biologicznych i właściwe przygotowanie pacjenta jako pierwszy etap warunkujący wiarygodność wyniku badania laboratoryjnego
świadomość wpływu w/w czynników na wyniki badań laboratoryjnych pomocna we właściwej interpretacji wyników badań
II. Nowe możliwości i problemy w interpretacji wyników badań laboratoryjnych.

Wskaźniki retikulocytarne - niezastąpiony pakiet informacji w diagnozowaniu niedokrwistości.
RT%, RT# - liczba retikulocytów
CRC % - retikulocytoza skorygowana (wskazuje aktywność hematopoezy u pacjenta)
RETL, RETM, RETH % - klasy dojrzewania retikulocytów
MRV fl - średnia objętość retikulocyta (w przypadku odnowy z mikrocytarnej na normocytarną szybka zmiana
IRF % - frakcja retikulocytów niedojrzałych (wczesny wskaźnik zahamowania lub pobudzenia erytropoezy w porównaniu z parametrami czerwonokrwinkowymi i dojrzałymi retikulocytami)
Wartości płytek uzyskiwane z analizatorów hematologicznych - czy zawsze prawdziwe.
zjawisko trombocytopenii rzekomej - przyczyny, mechanizm powstawania
postępowanie w przypadku podejrzenia małopłytkowości rzekomej


Drugi temat szkolenia z dnia 21 kwietnia 2009r.

Morfologia- czy na pewno niepotrzebna ? poruszył zagadnienie przydatności tak prostego i dostępnego badania, jakim
jest morfologia krwi. Zostały omówione stany naglące jak: spadek poziomu hemoglobiny poniżej 8,5 g/dl, leukopenia
poniżej 1000/mm 3, spadek poziomu płytek poniżej 20000/mm 3 oraz postępowanie w tych przypadkach.
Zwrócono również uwagę na postępowanie w razie stwierdzenia leukocytozy oraz nadpłytkowości. W każdym przypadku
konieczne jest wykonanie rozmazu krwi obwodowej.

Przy pomocy badania morfologii krwi wykrywamy choroby nowotworowe, na przykład: ostre białaczki, przewlekłą
białaczkę limfatyczną i szpikową. W stanach tych przeżycie pacjenta zależy od wczesnego rozpoznania.
Szkolenie zwróciło uwagę na rolę lekarza medycyny pracy w wykrywaniu ważnych jednostek chorobowych w populacji pacjentów w ,,wieku produkcyjnym", którzy często nie prezentują żadnych objawów klinicznych i nie mają poczucia
choroby.

W dniu 12.02.2009r.

odbyło się szkolenie przeprowadzone przez Konsultanta Krajowego w dziedzinie Medycyny Pracy, dr n. med. Ewę Wągrowską - Koski zatytułowane: ,,Aktualne zmiany w legislacji dotyczące medycyny pracy."

W dniu 27 grudnia 2008r. weszła w życie ustawa z dnia 17 października 2008r. o zmianie ustawy o służbie medycyny pracy opublikowana w Dzienniku Ustaw Nr 220, poz. 1416. Istotne zmiany w ustawie są dostosowaniem do zapisów Konwencji z 1985r. Nr 161 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotyczącej służb medycyny pracy, ratyfikowanej przez Polskę 2005r. ( Dz. U. Nr 35, poz. 300 z 2005r.). Konwencja mówi, że służby zdrowia pracujących pełnią głównie funkcje zapobiegawcze i doradcze wobec pracodawców, pracowników i ich reprezentantów w zakresie:
wymagań dotyczących tworzenia i utrzymywania bezpiecznego i zdrowego środowiska pracy, sprzyjającego optymalnemu zdrowiu fizycznemu i psychicznemu
adaptacji pracy do możliwości pracowników w świetle ich stanu fizycznego i psychicznego.

Art.1 ustawy o zmianie ustawy o służbie medycyny pracy redefiniuje zadania służby medycyny pracy oraz definiuje pojęcia ,, kontroli zdrowia pracujących". Zaproponowana definicja jest analogiczna do stosowanej przez Międzynarodową Organizację Pracy.
Art.6 modyfikuje zadania służby medycyny pracy z zakresu ograniczenia szkodliwego wpływu pracy na zdrowie.
Art. 10 określa zasady rejestracji podjęcia oraz zakończenia działalności pjsmp, lekarza, pielęgniarki lub psychologa z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi.
Art.11 wprowadza obowiązek prowadzenia dokumentacji badań i orzeczeń psychologicznych przez psychologów realizujących zadania smp.
Art.12 mówi, iż badania profilaktyczne do celów przewidzianych w kodeksie pracy mogą być przeprowadzane kandydatom do pracy lub pracownikom tylko tych zakładów, które zawarły pisemną umowę z wybraną przez siebie podstawową jednostką medycyny pracy. Zleceniobiorca informuje przy tym właściwą inspekcję o nie wywiązywaniu się zleceniodawcy ze zobowiązań , o których mowa w ust.2. pkt. 5. Przestrzeganie nowego zapisu art.12 ust.1 ustawy o służbie medycyny pracy podlega kontroli Wojewódzkich Ośrodków Medycyny Pracy.
Art.17 określa zmiany w treści zadań Wojewódzkich Ośrodków medycyny Pracy.
Art.18 dotyczy możliwości stosowania sankcji wobec osób realizujących zadania smp.
Art.19 określa uprawnienia jednostki kontrolującej wobec kontrolowanego podmiotu, zaś art. 21dotyczy zmian w finansowaniu określonych zadań smp.

Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie artykułów ustawy o służbie medycyny pracy zachowają moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 18 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.


W dniu 26.09.2008

odbyło się szkolenie pod tytułem „Zespół chorego budynku”. Powyższy temat został wybrany ze względu na duże zainteresowanie nowymi zagrożeniami w środowisku pracy.

W ostatnich latach użytkownicy pomieszczeń biurowych o podwyższonym standardzie zaczęli zgłaszać niezadowolenie, z jakości pracy w w/w środowisku. Zmusiło to naukowców do zajęcia się problemem tzw. „chorego budynku”.
Zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia „ chorym budynkiem” nazwano budynki, w których więcej niż 30 % użytkowników uskarża się na złe warunki. Badacze wyodrębnili zespół objawów, który nazwano „ zespołem chorego budynku”. Jest to zespół niespecyficznych dolegliwości, odczuwanych przez pracowników przebywających w nadmiernie zanieczyszczonym środowisku pomieszczeń biurowych.

Badania nad syndromem chorych budynków (Sick Buildings Syndrome - SBS) pozwoliły na określenie czynników, które mogą negatywnie wpływać na samopoczucie ludzi przebywających w pomieszczeniach. Należą do nich: czynniki chemiczne (emisja szkodliwych substancji z elementów konstrukcyjnych budynków, mebli), zjawiska radiacyjne (w tym także jonizacja powietrza na skutek promieniowania radioaktywnego), zjawiska elektrostatyczne (obecność dużej ilości urządzeń elektrycznych), czynniki biologiczne (bakterie, grzyby i inne drobnoustroje), czynniki związane z użytkowaniem urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych, ograniczona wymiana powietrza wewnętrznego, zagrożenia wynikające ze stylu życia pracowników. Złożoność etiologiczna i niespecyficzność objawów „ zespołu chorego budynku” jest wyzwaniem dla specjalistów wielu dyscyplin, a w szczególności: architektów, budowniczych, naukowców, lekarzy i pielęgniarek służb medycyny pracy, higienistów, laborantów.


W dniu 24.09.2008r.

w siedzibie Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Kielcach odbyło się szkolenie dla pielęgniarek służby medycyny pracy o tematyce:
Ochrona zdrowia uczniów i studentów przed niekorzystnym wpływem czynników szkodliwych, uciążliwych, niebezpiecznych dla zdrowia występujących w trakcie praktycznej nauki zawodu, studiów.
Promocja zdrowia i edukacja zdrowotna w praktyce pielęgniarki służby medycyny pracy
Pierwsza część szkolenia poświęcona była zagadnieniu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad młodzieżą w środowisku nauczania, którą reguluje szereg aktów prawnych.
Zgodnie z Ustawą z dnia 27 czerwca 1997r. o służbie medycyny pracy profilaktyczną opiekę zdrowotną nad kandydatami do szkół ponadpodstawowych, ponadgimnazjalnych lub wyższych, uczniów tych szkół oraz studentów, którzy w trakcie praktycznej nauki zawodu lub studiów są narażeni na działanie czynników szkodliwych, uciążliwych lub niebezpiecznych dla zdrowia sprawuje służba medycyny pracy.

Badania lekarskie kandydatów/uczniów/studentów (…) mają na celu ocenę możliwości podjęcia lub kontynuowania nauki uwzględniającą stan zdrowia i zagrożenia występujące w miejscu nauki. Zasady przeprowadzania tych badań szczegółowo określa Rozporządzenie MZ i OS z dn. 15 września 1997 r. w sprawie badań lekarskich kandydatów do szkół ponadpodstawowych lub wyższych, uczniów tych szkół oraz studentów i uczestników studiów doktoranckich, którzy w trakcie praktycznej nauki zawodu lub studiów są narażeni na działanie czynników szkodliwych, uciążliwych lub niebezpiecznych dla zdrowia, oraz sposobu dokumentowania tych badań (Dz. U. Nr 120, poz. 767 ze zm.). Obowiązek objęcia profilaktyczną opieką zdrowotną spoczywa na szkole lub szkole wyższej, a koszty badań pokrywane są ze środków budżetu samorządu województwa. Na terenie woj. świętokrzyskiego dysponentem tych środków jest Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Kielcach, a realizatorami badań są podstawowe jednostki służby medycyny pracy z terenu województwa.
W drugiej części szkolenia prowadzący przedstawili zagadnienia dotyczące pojęcia zdrowia i jego uwarunkowań jak również wybrane elementy z dziedziny promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej. W części praktycznej szczegółowo omówiono poszczególne kroki budowy programu promocji zdrowia – nabytą wiedzę zastosowano w warsztatach z zakresu tworzenia przykładowych programów promocji zdrowia jako jednego z zadań smp.